Birlikte yaşlanmak üzerine

Ömür boyu süren bir aşkın, gençliğin o coşkulu ve aceleci tutkularından çok daha derin, çok daha sarsıcı bir şey olduğunu anlamaları için yarım asırdan fazla bir zamanın geçmesi gerekmişti. Yaşlılık, bedenlerin yıpranması değil, ruhun alışkanlıklara teslim olmasıydı; onlar ise bu teslimiyeti sonuna kadar reddetmişlerdi.

[…]

Bir insanın başka bir insana sunabileceği en büyük armağan, zamanın yıkıcı gücüne rağmen aynı gözlerde ilk günkü yankıyı bulabilmesidir. Birlikte yaşlanmak sadece günleri devirmek değil; zamanın her şeyi yok eden akışına karşı durup birbirinin yalnızlığına sığınmaktı. Aşk, ölümden daha güçlü olan tek şeydi çünkü insan ölürdü ama sevmiş olmanın bıraktığı iz silinmezdi.